Μια βόλτα στο όνειρο.....

Τα μάγουλα της είχαν αναψοκοκκινίσει τέτοιο περπάτημα είχε καιρό να κάνει , πως της ήρθε μες στο μεσημέρι να φτάσει στην πλαγιά δίπλα στο ποτάμι ένας θεός ξέρει. Τις τελευταίες μέρες δεν ήταν και πολύ στα καλά της λίγο η άνοιξη που χε μπει για τα καλά , λίγο οι μυρωδιές που την ζαλίζανε  τα βράδια την έπιαναν κάτι κλάματα περίεργα , δίχως λόγο και αιτία. Σήμερα ήθελε να περπατήσει να πάει στο καταφύγιο της στα δέντρα , πέρασε το δρομάκι με τα χαμόσπιτα έστριψε στο παλιό νεκροταφείο και μετά προχώρησε όλο ευθεία πλάι στα χωράφια με τις παπαρούνες , που και που της γάβγιζε κανα σκυλί γύριζε του κανε ένα ξουτ (από αυτά τα σοβαρά της) και αυτό έτρεχε γρήγορα με την ουρά στα σκέλια . Μετά από ένα τέταρτο περπάτημα έφτασε στην γεφυρούλα κάτω από τον μεγάλο πλάτανο εκεί θα την άραζε για να σκεφτεί όπως έκανε παλιά όταν τη μάλωνε κάποιος εκεί έτρεχε να σκεφτεί το σφάλμα της ή τα σφάλματα των άλλων. Μα σήμερα δεν είχε κάνει κάποιο σφάλμα ή μήπως αυτό το αίσθημα που ένιωθε τελευταία πως δεν της φτάνει η ζωή της ήταν το πιο μεγάλο της σφάλμα; έβλεπε το νερό να κυλάει και αναρωτιόταν  από πότε είναι κακό να ονειρεύεσαι ; και ας μην πετύχουνε ποτέ τα όνειρά σου τουλάχιστον θα ξέρεις πως πέρασες βράδια ολόκληρα ξάγρυπνη απ'τη λαχτάρα σου γι'αυτά και κάπου στα ξημερώματα σ'έπαιρνε ένας γλυκός ύπνος σαν βάλσαμο. Ας πάνε να γ.....θουν σκέφτηκε αν σταματήσω να ονειρεύομαι θα πάψω και να ελπίζω και η ζωή είναι πολύ μικρή για να την ζεις χωρίς ελπίδα και όνειρα !!!!
Να ονειρεύεσαι πως αύριο θα ξυπνήσεις και θα βρεις στον δρόμο σου μια κίτρινη πεταλούδα, πως ουρανός θα στολίζεται από τα  πιο όμορφα αστέρια , πως ο παγωτατζής επιτέλους θα έχει εκείνη τη γεύση φιστίκι που τόσο σ'αρέσει , πως τα μαλλιά σου δεν θα πετάνε σαν τρελά και πως εκείνος ο άγνωστος που καπνίζει θα σου χαμογελάσει... Το πε μέσα της τρεις φορές "δεν θα πάψω να ονειρεύομαι" και πήρε τον δρόμο του γυρισμού ,μόλις γύρισε σπίτι ένα μπολ με παγωτό φυστίκι την περίμενε στο τραπέζι..........
Πολυλογία ε;;;;;;;;; Αφού με ξέρετε μ'αρέσει να γράφω τα μεσημέρια της Κυριακής πιο πολύ από κάθε άλλο. Θα ήθελα να σας δείξω μερικές από τις δημιουργίες μου αλλά και να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Ευα που μου έστειλε ένα υπέροχο δωράκι (που δεν έχω φωτογραφίσει ακόμα) ως δώρο για την γιορτή μου!!!
Οι δημιουργίες μου:

 Και τα νέα μου κοσμήματα από την Μυρσίνη μας !!!! δεν είναι υπέροχα;;;;;

Μην σταματάτε να ΟΝΕΙΡΕΥΕΣΤΕ !!!!
Σας φιλώ γλυκά!!!!!

Sweet 22 !!!!!!!!!!!!

Καλησπέρα, καλησπέρα  και χρόνια πολλά σε όλους με υγεία ,χαρά και αγάπη!!! Ω ναι πριν 22 χρόνια τέτοια μέρα , τέτοια ώρα γεννήθηκα , μην φανταστείτε κανένα μεγάλο γεγονός μα οι γονείς μου τότε ήταν πολύ ευτυχισμένοι καθώς στο μικρό μας σπιτάκι στο χωριό γέμισε από τα κλάματα και τα γέλια ενός μωρού. Τα χρόνια πέρασαν και ήρθαν και άλλα 2 μωράκια στην οικογένεια και οι φωνές μεγάλωσαν , έπειτα έφυγε ο μπαμπάς για κάπου αλλού και η μαμά έπρεπε να κάνει διπλή την αγκαλιά της για να τα αγκαλιάζει και για τους δυο. Τα παιδιά μεγάλωσαν το ένα έγινε γυναίκα και τα άλλα δύο άντρες σπουδάζουν , δουλεύουν , αγαπάνε , γελάνε ..Αυτή είναι η μικρή μου ιστορία ,σας είπα δεν είναι και τίποτα το σημαντικό μα αυτή η μέρα κάθε χρόνο είναι η δική μου μέρα ,που μ'αρέσει να ξυπνάω και να νιώθω ξεχωριστή!!! Οι μέρες του Πάσχα πέρασαν πολύ όμορφα στο χωριό , βόλτες στην εξοχή παιχνίδια με το σκυλάκι και τα μικρά ξαδερφάκια μου , καφεδάκι απ'τα χέρια της μαμάς μου και σκέψεις (πολλές σκέψεις). Πήρα και δύο δώρα , ένα υπέροχο μπουκέτο λουλούδια και ένα πολύ ξεχωριστό φόρεμα και τα δύο από έναν πολύ ξεχωριστό αγόρι!!! Σας αρέσουν;;;

 Εδώ μεσημεράκι βολτάρω στους αγρούς με τον αδερφό μου , δεν υπάρχει καλύτερο μέρος από την φύση , τα χρώματα και οι μυρωδιές της με μαγεύουν!!!

 Φυσικά δεν πέρασε μέρα χωρίς δημιουργία , έκανα σκουλαρίκια με κόκκινο σύρμα και ένα στεφάνι για τον τάφο του μπαμπά μου!!!

Ελπίζω να περνάτε όμορφα
να γελάτε κάθε λεπτό
ν'αγαπάτε κάθε στιγμή!!!
Σας φιλώ γλυκά !!!

Μια βόλτα μ'ένα κόκκινο ποδήλατο!!!

Εκείνο το πρωινό ήταν πολύ όμορφο σχεδόν ζεστό και αυτή ήταν πολύ χαρούμενη σήμερα θα καβαλούσε πάλι το ποδηλατάκι της μετά από 5 μήνες. Το είχε πάει εδώ και μέρες στον μάστορα "κάντο σαν καινούριο" του είπε , έβαλε φώτα μπρος πίσω ,καλάθι για τα ψώνια , καινούριες ταχύτητες ανυπομονούσε τόσο να το πάρει που σχεδίαζε από το προηγούμενο βράδυ την διαδρομή που θα έκανε. Η μέρα εκείνη δεν άργησε και πολύ ξύπνησε φόρεσε τα πιο άνετα της ρούχα έπιασε κοτσίδα τα μαλλιά της και πήγε να το βρει... Ήταν εκεί και την περίμενε δίπλα σε άλλα ολοκαίνουργια ,ακριβά ποδήλατα μα το δικό της φαινόταν στα μάτια της το πιο όμορφα από όλα . Ανέβηκε γρήγορα και ξεκίνησε ,θα πήγαινε μέχρι τον κύριο Τόλη να πάρει λαμπάδες και μετά θα γύριζε σπίτι.Είχε τόσες δουλειές εκείνη την μέρα και μόλις πήρε τις λαμπάδες άρχισε να σκέφτεται πως θα της στολίσει ,πήρε τον δρόμο του γυρισμού γεμάτη σκέψεις ,τον ίδιο δρόμο που περνάει 4 φορές την μέρα κάθε μέρα και ξέρει την παραμικρή γωνία του.. Δύο τετράγωνα πριν φτάσει σπίτι το μυαλό της είχε θολώσει άκουσε ένα μεγάλο μπαμ και ενιωσε να πετάει στον αέρα ,οι λαμπάδες πια ήταν πολύ μακριά της φαίνονταν κομματιασμένες , ένας περαστικός την βοήθησε να σηκωθεί δεν είχε πάθει τίποτα όμως την έπιασαν τα κλάμματα και έτρεμε σαν το ψάρι ..Κοίταξε το ποδήλατο όπως ήταν πεταμένο στην άκρη είπε ευχαριστώ στο παιδί που την βοήθησε μάζεψε τα κομμάτια της και πήρε τον δρόμο για το σπίτι .. Το πρόσωπό της ήταν μουσκεμένο και ο ουρανός είχε συννεφιάσει πια και αυτή έτρεμε τόσο πολύ ξαφνικά συνειδητοποίησε πως η ζωή είναι πολύ μικρή σαν μια βόλτα με ένα κόκκινο ποδήλατο!!! Οι μέρες πέρασαν και έμεινε το κόκκινο ποδήλατο να την κοιτάζει απορημένο από το μπαλκόνι σίγουρα αναρωτιόταν και το ίδιο πως έγινε και δεν έπαθε ούτε γρατσουνιά , ποιος ξέρεις ίσως είχαν και οι δύο έναν φύλακα άγγελο!!!

Χθες πήγα ξανά στον κύριο Τόλη και πήρα νέες λαμπάδες και τις στόλισα με τόσο μεγάλη χαρά μη ξέροντας σε ποιον να πω ευχαριστώ για την ζωή μου, όλα πια μου φαίνονται σαν ένα κακό όνειρο που ελπίζω να μην ξαναζήσω ποτέ μου!!!

Σας αρέσουν οι λαμπάδες μου;; Ποια λέτε πως είναι η δική μου;;;

tag me if you can...

Σάββατο μεσημέρι πίνεις το πρώτο φραπεδάκι της άνοιξης , φτιάχνεις βραχιολάκια μακραμέ και αυτοί οι κόμποι σε παιδεύουν μια απο δω και μια από 'κει.. Το μάτι σου φεύγει σιγά σιγά από το παράθυρο πλανιέται στα δέντρα ,στα βουνά μια μέλισσα κάθεται πάνω στην σίτα και σε κοιτάζει της φαίνεσαι παράξενη , μελαγχολική και πάλι ο νου σου γυρίζει στα ίδια μα δεν θα τους κάνεις τη χάρη σιγά μην κλάψεις άλλωστε...Ξαφνικά χαμογελάς και πάλι , θυμάσαι πως δύο φίλες η Eva και η Evita σου έχουν κάνει κάποιες ερωτήσεις και ήρθε η ώρα να τις απαντήσεις...

Ας αρχίσω με τις ερωτήσεις της Eva :

1.Αγαπημένη εποχή;
Η άνοιξη , λατρεύω τα πρωινά της , τα βράδια της , τις μυρωδιές της.
 2. .Αγαπημένη ώρα της ημέρας;
Ανάλογα την εποχή , το χειμώνα λατρεύω το μεσημεράκι ενώ όλες τις άλλες εποχές εκεί γύρω στις 8 το απόγευμα που ο ήλιος δύει μ'αρέσει να περπατάω.. 
3.Με ποια ταινία έκλαψες ή γέλασες τελευταία φορά;
Δάκρυσα βλέποντας ένα ντοκιμαντερ του ΕΞΑΝΤΑ για την Γουατεμάλα και τον πόνο των ανθρώπων εξαιτίας του καπιταλισμού.
 4.Ποιο τραγούδι σου έχει "κολλήσει" τον τελευταίο καιρό.
Ε εεε λατρεύω την μουσική και τις τελευταίες μέρες έχω λιώσει το "όλα αυτά που δεν θα δω" από διάφανα κρίνα.
  5.Ένα ελάττωμα σου .
Το έχω πει πολλές φορές είμαι η μεγάλη καταστροφέας τα κάνω όλα μαντάρα χωρίς να ξέρω το γιατί.
  6.Ένα προτέρημα σου.
Έχω απίστευτη υπομονή , μέχρι βέβαια να βρεθεί ο κατάλληλος άνθρωπος να μου την εξαντλησει και μετά....
7.Αγαπημένο λουλούδι.
Τα γιασεμιά , τα λατρεύω γιατί μου μυρίζουν έρωτα.
8.Αγαπημένη ατάκα (δική σου ή κάποιου άλλου);
Η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να ρθει..
9.Αν είχες την δυνατότητα να πας ένα ταξίδι στο εξωτερικό που θα ήθελες να πας?
Θα θελα πολύ να πάω στο Παρίσι.
10.Αγαπημένος ήρωας.
Μμμ... φανταστικός ή πραγματικός;;;  Φανταστικός ο V και πραγματικός η μαμά μου!!!
11.Αγαπημένο άρωμα.(ή κάτι που σας αρέσει η μυρωδιά του)
Η μυρωδιά από τα άνθη λεμονιάς , όταν ήμουνα μικρή και έκλαιγα πήγαινα κάτω από τη λεμονιά έκοβα ένα λουλούδι της και μετά ηρεμούσα..

Πάμε τώρα και στον 2ο γύρω ερωτήσεων από την Evita.

 1.Το ωραιότερο σου ταξίδι ήταν...
Ένα καλοκαίρι στην Ζάκυνθο γεμάτο αγάπη..
2. εύχεσαι να...
Είναι αυτοί που αγαπάω καλά και κάποια στιγμή να βρω τον δρόμο μου.
3. τι σε νευριάζει?
Η αδικία και η ματαιοδοξία των ανθρώπων.
4. τι σε ηρεμεί?
Δυο ζεστά μάτια.
5. βουνό ή θάλασσα?
Θάλασσα και πάλι θάλασσα βουτιές σε καθαρά νερά , γέλια , φιλιά από αλάτι..
6. αγαπημένο  τραγούδι?
Αμαρτία να πω ένα μόνο δεν είναι;;; Θα πω η Ανδρομέδα του θανάση Παπακωνσταντίνου.
7. αγαπημένη ταινία?
Κι 'αλλη αμαρτία μμμ... ''οι μέρες της αφθονίας σας είναι μετρημένες"
8.το ονειρό σου?
Να  ζήσω μια ζωή όπως την θέλω και όχι όπως πρέπει.
9.που θα ήθελες να ήσουνα τώρα?
Ξαπλωμένη σε ένα γκαζόν να χαζεύω πασχαλίτσες.
10. το πρότυπο σου?
Η ζωή μου ήταν γεμάτη πρότυπα προς μίμηση και αποφυγήν μα εγώ δεν συμβιβαζόμουν με κανένα.
11. πόσο χρόνο σου πήρε να παίξεις αυτό παιχνίδι?.
Ένα όμορφο τεταρτάκι!!!

Μμμ εγώ τώρα πειράζει να μην κάνω δικές μου ερωτήσεις;;; Όλες έχουμε παίξει το παιχνιδάκι και είναι κρίμα να σας κουράζω!!!
Να έχετε ένα δημιουργικό σκ , σας φιλώ γλυκα!!!

Bella ciao...

Ταξίδια δεν είχε κάνει μακρινά πάντα κάτι έμπαινε εμπόδιο σ'αυτήν και στον προορισμό της μα καθώς ο καιρός περνούσε η φλόγα όλο και δυνάμωνε μέσα της ήθελε να ταξιδέψει σε μέρη , να μυρίσει τις ξένες κουλτούρες να χορέψει σ'άλλους ρυθμούς. Μάζευε καιρό τώρα τα χρήματα για κείνο το ταξίδι στην Ρώμη και να που έφτασε η ώρα να φτάσει στον προορισμό της πρόσωπα,γέλια ,κούραση και μπόλικες σταγόνες τύχης έφτιαξαν τις πιο όμορφες αναμνήσεις από ένα ταξίδι που ποτέ δεν θα ξεχάσει..

Ρώμη 6-3-2012 

Γ+Ε+Μ

Οι φωτογραφίες μου:

 Εγώ στις όχθες του ποταμού Τίβερη μετά από ώρες περπάτημα αγναντεύω την δύση του ήλιο...

 Τα κοσμήματα που αγόρασα από τα υπαίθρια παζάρια της Ρώμης...

 Poster με την αγαπημένη μου audrey hepburn και αυτά από το παζάρι...

 Και τώρα μερικές δημιουργίες μου , τόσο καιρό έχω να φτιάξω κάτι ε;;; (μ'εφαγαν τα βραχιολάκια καουτσούκ) έχω φτιάξει πολύχρωμα βραχιολάκια με δέρμα και κυροκλωστή !!!

 Τέλος μια ταπεινή προσπάθεια να ασχολειθώ με την τεχνική του μακραμέ εδώ είναι οι πρώτες μου δημιουργίες με απλό στραυροκόμπο!!! Σας αρέσουν;;;

Να ξέρετε πως μου χετε λείψει πολύ , έχω γεμίσει μπαταρίες και εικόνες για πολλές δημιουργίες!!!

Σας φιλώ γλυκά!!!

Έλα πάρε με ...

Έλα πάρε με
μες στο βυθό σου να βρεθώ
ν'αγαπηθώ να λυτρωθώ
Έλα πάρε με
στα γαλανά σου τα νερά
δώσε στα όνειρα φτερά.

Έλα πάρε με
σ' άλλα ταξίδια μακρινά
στου δειλινού τα μενεξιά
Έλα πάρε με
δώσε μου αίμα και μιλιά
σε χρυσαφένια ακρογιαλιά.

Έλα πάρε με
εκεί που το κορμί λυγάει
εκεί που το κορμί γελάει
Έλα πάρε με
και θεϊκός μου γίνε στίχος
που τον χορεύει ο ρυθμός
κι ο ψάλτης ήχος.

Αφιερωμένο σε όλα τα ανοιξιάτικα βράδια που έρχονται...

 

Έχω μια μέρα δροσερή...

Ξυπνάω από τον ήχο της βροχής που χτυπάει την τέντα , ντύνομαι γρήγορα και δεν πίνω ούτε καν γάλα. Τρέχω .. το λεωφορείο ότι έχει φτάσει ανεβαίνω με φόρα λες και φοβάμαι μην ξεκινήσει απότομα την στιγμή που κάνω πως ανεβαίνω κάτι μου λέει χαμογελώντας ο οδηγός του ανταποδίδω ένα ζεστό χαμόγελο και προχωράω πίσω πίσω στην αγαπημένη μου θέση στην φισαρμόνικα. Όλα τα παράθυρα έχουν θολώσει και αρχίζω σιγά σιγά να σκουπίζω το παράθυρο μου , φτιάχνω μια τρυπούλα σαν σύννεφο και από κει χαζεύω τον έξω κόσμο. Αναλογίζομαι πως ο Φλεβάρης δεν μου πάει , πάντα οι πιο μεγάλες στεναχώριες έρχονται στα μέσα του Φλεβάρη θες να ναι επειδή μετά έρχεται η άνοιξη που γλυκαίνει την ψυχή μου; Δεν ξέρω ,το μόνο που ξέρω είναι πως εδώ και μέρες ένα τραγουδάκι στριφογυρίζει στο μυαλό μου.. έχω μια μέρα δροσερή...

Έχω μια μέρα δροσερή
μες στην καρδιά μου τη θλιμμένη,
μες στην καρδιά μου την καημένη,
έχω μια μέρα δροσερή.

Που με πετάς και με χαλάς
και σαν κλειδί με τυραννάς
είμαι εδώ, τόσα χρόνια εδώ
βαρέθηκα να απολογούμαι για αυτό που ζω
και μια λύπη, κάτι μου λείπει δε σε μπορώ.

Μη μου γελάς, μη μου λες
ότι αυτά που θες είναι μεγάλα
κι αυτά που νιώθω εγώ είναι μικρά.
Μη μου λες χωρίς φτερά πως θα πετάξεις,
πως θα με αλλάξεις,πως θα την ψάξεις
για να γίνουν όλα όμορφα, μαγικά.

Έχω μια μέρα δροσερή
χωρίς κλειδί σ` ένα κελί
χωρίς κλειδί σε μία πόρτα
χρόνια τράβαγα και ρώτα,
αυτή την πίεση,αυτή.

Έχω μια μέρα δροσερή
μες στην καρδιά μου τη θλιμμένη
μες στην καρδιά μου την καημένη
έχω μια μέρα δροσερή
που όλο με κόβει σαν γυαλί
μες στη ζωή μου τη θλιμμένη
έχω μια μέρα δροσερή
μες στης καρδιάς μου τη γιορτή.

Σας φιλώ γλυκά , να χαμογελάτε πάντα και να λέτε σ'αγαπώ σε όσους αγαπάτε!!!