Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δαχτυλίδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δαχτυλίδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 14 Ιουνίου 2012

Λίγο πριν το τέλος...

Καλημέρα φίλες μου τι κάνετε; Οι περισσότερες θα είστε στην δουλειά φαντάζομαι , εγώ απολαμβάνω τον χάλια φραπέ μου και ακούω μουσική λίγο πριν ανέβω στην σχολή για να δώσω μάθημα.. Θα είναι η τελευταία φορά που θα βρίσκομαι στα έδρανα αυτά ως φοιτήτρια , το σκέφτομαι και ένας κόμπος με πιάνει καθώς ένας μεγάλος κύκλος της ζωής μου κλείνει...Μα κάτι άλλο θα αρχίσει έτσι δεν λένε; Να σας δείξω τι έφτιαξα αυτές τις μέρες λοιπόν...






Σας άρεσαν;;;
Φεύγω μην χάσω και την τελευταία μου εξεταστική!!!
Σας φιλώ...

Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012

Μύρισε καλοκαίρι....

Xάθηκα , το ξέρω μέσα στις ζεστές μέρες , τα γλυκά μεσημέρια και τα πνιχτά γέλια άφησα για αρκετό καιρό το γράψιμο στην σελίδα μου.. Ναι μπήκε και το καλοκαίρι και την τελευταία φορά που σας έγραφα ήταν άνοιξη , από τότε δεν έχουν αλλάξει και πολλά στην ζωή μου αλλά πολλά στην διάθεση μου ,βλέπω την ζωή να στέκεται απέναντι μου και να μου ζητάει να σοβαρευτώ και γω τις απαντάω με ενα πονηρό χαμόγελο όπως πάντα... καλοκαίριασε και πάλι μέσα μου φουντώνει η επιθυμία για το άγνωστο, για παραλίες, για την ελπίδα πως θα έρθει κάτι και θα με συναρπάσει....
Οι μέρες μου κύλησαν ήρεμα με μπόλικη δημιουργία , άρχισα και κάποια μαθήματα ζωγραφικής και έφτιαξα και τους πρώτους μου πίνακες με την πολύτιμη βοήθεια της ζωγράφου Αναστασία Κασιάδη  , άρχισα να πειραματίζομαι με το σύρμα πιο πολύ και με ότι άλλο έπεφτε στα χέρια μου από υλικά. Ελπίζω να σας αρέσουν...









Σας αφήνω , μου λείψατε αρκετά ελπίζω να μην ξανα χαθώ !!!
Ααα να μην ξεχάσω ρίξτε μια ματιά στο νέο μου δημιούργημα  http://despoinisvatomouro.blogspot.gr/ είπα να μη σας τρελαίνω με τις ιστορίες μου και να τις γράφω εκεί απο δω και πέρα!!!
Να έχετε ένα όμορφο σκ!!!

Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2012

Έχω μια μέρα δροσερή...


Ξυπνάω από τον ήχο της βροχής που χτυπάει την τέντα , ντύνομαι γρήγορα και δεν πίνω ούτε καν γάλα. Τρέχω .. το λεωφορείο ότι έχει φτάσει ανεβαίνω με φόρα λες και φοβάμαι μην ξεκινήσει απότομα την στιγμή που κάνω πως ανεβαίνω κάτι μου λέει χαμογελώντας ο οδηγός του ανταποδίδω ένα ζεστό χαμόγελο και προχωράω πίσω πίσω στην αγαπημένη μου θέση στην φισαρμόνικα. Όλα τα παράθυρα έχουν θολώσει και αρχίζω σιγά σιγά να σκουπίζω το παράθυρο μου , φτιάχνω μια τρυπούλα σαν σύννεφο και από κει χαζεύω τον έξω κόσμο. Αναλογίζομαι πως ο Φλεβάρης δεν μου πάει , πάντα οι πιο μεγάλες στεναχώριες έρχονται στα μέσα του Φλεβάρη θες να ναι επειδή μετά έρχεται η άνοιξη που γλυκαίνει την ψυχή μου; Δεν ξέρω ,το μόνο που ξέρω είναι πως εδώ και μέρες ένα τραγουδάκι στριφογυρίζει στο μυαλό μου.. έχω μια μέρα δροσερή...
Έχω μια μέρα δροσερή
μες στην καρδιά μου τη θλιμμένη,
μες στην καρδιά μου την καημένη,
έχω μια μέρα δροσερή.

Που με πετάς και με χαλάς
και σαν κλειδί με τυραννάς
είμαι εδώ, τόσα χρόνια εδώ
βαρέθηκα να απολογούμαι για αυτό που ζω
και μια λύπη, κάτι μου λείπει δε σε μπορώ.

Μη μου γελάς, μη μου λες
ότι αυτά που θες είναι μεγάλα
κι αυτά που νιώθω εγώ είναι μικρά.
Μη μου λες χωρίς φτερά πως θα πετάξεις,
πως θα με αλλάξεις,πως θα την ψάξεις
για να γίνουν όλα όμορφα, μαγικά.

Έχω μια μέρα δροσερή
χωρίς κλειδί σ` ένα κελί
χωρίς κλειδί σε μία πόρτα
χρόνια τράβαγα και ρώτα,
αυτή την πίεση,αυτή.

Έχω μια μέρα δροσερή
μες στην καρδιά μου τη θλιμμένη
μες στην καρδιά μου την καημένη
έχω μια μέρα δροσερή
που όλο με κόβει σαν γυαλί
μες στη ζωή μου τη θλιμμένη
έχω μια μέρα δροσερή
μες στης καρδιάς μου τη γιορτή.













Σας φιλώ γλυκά , να χαμογελάτε πάντα και να λέτε σ'αγαπώ σε όσους αγαπάτε!!!

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012

Ξύπνα , ντύσου βγες έξω και ερωτεύσου με όλο σου το είναι!!!!!!!!!!!!!

Ναι, αγαπημένη μου. Πολύ πριν να σε συναντήσω
εγώ σε περίμενα. Πάντοτε σε περίμενα.
Σαν είμουνα παιδί και μ’ έβλεπε λυπημένο η μητέρα μου
έσκυβε και με ρωτούσε. Τι έχεις αγόρι;
Δε μίλαγα. Μονάχα κοίταζα πίσω απ’ τον ώμο της
έναν κόσμο άδειο από σένα.
Και καθώς πηγαινόφερνα το παιδικό κοντύλι
είτανε για να μάθω να σου γράφω τραγούδια.
Όταν ακούμπαγα στο τζάμι της βροχής είταν που αργούσες ακόμα
όταν τη νύχτα κοίταζα τ’ αστέρια είταν γιατί μου λείπανε τα μάτια σου κι όταν χτύπαγε η πόρτα μου κι άνοιγα δεν είτανε κανείς.
Κάπου όμως μες στον κόσμο είταν η καρδιά σου που χτυπούσε.
Έτσι έζησα. Πάντοτε.
Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά – θυμάσαι; – μου άπλωσες τα χέρια σου τόσο τρυφερά σα να με γνώριζες από χρόνια.
Μα και βέβαια με γνώριζες. Γιατί πριν μπεις ακόμα στη ζωή μου είχες πολύ ζήσει μέσα στα όνειρά μου αγαπημένη μου.
Α, θα ‘θελα να φιλήσω τα χέρια του πατέρα σου, της μητέρας σου τα
γόνατα που σε γεννήσανε για μένα
να φιλήσω όλες τις καρέκλες που ακούμπησες περνώντας με το φόρεμα σου
να κρύψω σα φυλαχτό στον κόρφο μου ένα μικρό κομμάτι απ’ το σεντόνι που κοιμήθηκες.
Θα μπορούσα ακόμα και να χαμογελάσω στον άντρα που σ’ έχει δει γυμνή πριν από μένα να του χαμογελάσω,
που του δόθηκε μια τόση ατέλειωτη ευτυχία. Γιατί εγώ, αγαπημένη,
σου χρωστάω κάτι πιο πολύ απ’ τον έρωτα εγώ σου χρωστάω το τραγούδι και την ελπίδα,
τα δάκρυα και πάλι την ελπίδα.
Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου, έζησα όλη τη ζωή…
Αφιερωμένο στον Γ.Τ που με κρατάει στην αγκαλιά του για χρόνια.

Από το ποίημα του αγαπημένου μου ποιητή Τάσου Λειβαδίτη. Για μένα οι παραπάνω είναι οι πιο ερωτικοί στίχοι που χω διαβάσει ποτέ μου. Έτσι δεν είναι ο έρωτας; όταν αγαπάς τον άλλον χωρίς ανταλλάγματα , όταν λατρεύεις πάνω του το κάθε τι , όταν για σένα αυτός ο άνθρωπος είναι η πιο γλυκόπικρη λέξη από όλες η ΕΛΠΙΔΑ...
Δεν είναι μόνο ο Φεβρουάριος ο μήνας του έρωτα μα και οι 12 μήνες του χρόνου και πραγματικά αναρωτιέμαι πως καταντήσαμε έτσι και βλέπεις όλο και πιο σπάνια ερωτευμένους ανθρώπους μας έφαγε το lifestyle και η αστική ζωή και ξεχάσαμε να δίνουμε τον εαυτό μας παρά μόνο να τον πουλάμε σε βραδιές μιας νύχτας.
  Ξύπνα , ντύσου βγες έξω και ερωτεύσου με όλο σου το είναι!!!!!!!!!!!!!
Οι τελευταίες μου δημιουργίες για την εβδομάδα αυτή...








 Παίζοντας με τον πολυμερικό πηλό και χάντρες!!!












 Σημειωματάριο για την φίλη μου την Ελένη..
 Οι συμμετοχή  μου στον διαγωνισμό της νεραιδομαγγισούλας pink dreamer με θέμα την καρδιά!!!


να ευχαριστήσω την γλυκιά Έυα που μου χάρισε αυτό το υπέροχο βραβείο και να το χαρίσω με την σειρά μου σε όλους εσάς που αγαπώ!!!


Σας φιλώ γλυκά!!!

Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2011

Το εξαφανιζόλ!!!!!!!!!!!!!!

Ξέρετε για το εξαφανιζόλ;;; Δεν μπορεί να μην το ξέρετε ;;; Όλες το έχετε συναντήσει.. το εξαφανιζόλ είναι το σπρέι της εξαφάνισης ψεκάζονται με αυτό πρώην και νυν γκόμενοι, φίλοι , νεράιδες bloggers  ,όλοι αυτοί απλά εξαφανίζονται απ'την ζωή σου χωρίς ένα μήνυμα κάτι ρε παιδί μου. Έτσι και γω για πολλούς πιεστικούς λόγους ψεκάστηκα με το εξαφανιζόλ για ένα μήνα σχεδόν ήμουν εξαφανισμένη ,πιεσμένη , μπερδευμένη,τρελαμένη και πάντα ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΗ. Τώρα όμως που μπήκαν πολλά πράγματα στην θέση τους (όπως η διαγραφή της σελίδας μου στο fb), τελείωσα 2 εργασίες για την σχολή επέστρεψα στο ζεστό σπιτάκι μου σαν άσωτη νεραιδίτσα που ψοφά να την καλωσορίσετε στην παρέα σας ξανά.
Μου λείψατε , σας φιλώ γλυκά...
Οι νέες μου δημιουργίες: