Έχω μια μέρα δροσερή...

Ξυπνάω από τον ήχο της βροχής που χτυπάει την τέντα , ντύνομαι γρήγορα και δεν πίνω ούτε καν γάλα. Τρέχω .. το λεωφορείο ότι έχει φτάσει ανεβαίνω με φόρα λες και φοβάμαι μην ξεκινήσει απότομα την στιγμή που κάνω πως ανεβαίνω κάτι μου λέει χαμογελώντας ο οδηγός του ανταποδίδω ένα ζεστό χαμόγελο και προχωράω πίσω πίσω στην αγαπημένη μου θέση στην φισαρμόνικα. Όλα τα παράθυρα έχουν θολώσει και αρχίζω σιγά σιγά να σκουπίζω το παράθυρο μου , φτιάχνω μια τρυπούλα σαν σύννεφο και από κει χαζεύω τον έξω κόσμο. Αναλογίζομαι πως ο Φλεβάρης δεν μου πάει , πάντα οι πιο μεγάλες στεναχώριες έρχονται στα μέσα του Φλεβάρη θες να ναι επειδή μετά έρχεται η άνοιξη που γλυκαίνει την ψυχή μου; Δεν ξέρω ,το μόνο που ξέρω είναι πως εδώ και μέρες ένα τραγουδάκι στριφογυρίζει στο μυαλό μου.. έχω μια μέρα δροσερή...

Έχω μια μέρα δροσερή
μες στην καρδιά μου τη θλιμμένη,
μες στην καρδιά μου την καημένη,
έχω μια μέρα δροσερή.

Που με πετάς και με χαλάς
και σαν κλειδί με τυραννάς
είμαι εδώ, τόσα χρόνια εδώ
βαρέθηκα να απολογούμαι για αυτό που ζω
και μια λύπη, κάτι μου λείπει δε σε μπορώ.

Μη μου γελάς, μη μου λες
ότι αυτά που θες είναι μεγάλα
κι αυτά που νιώθω εγώ είναι μικρά.
Μη μου λες χωρίς φτερά πως θα πετάξεις,
πως θα με αλλάξεις,πως θα την ψάξεις
για να γίνουν όλα όμορφα, μαγικά.

Έχω μια μέρα δροσερή
χωρίς κλειδί σ` ένα κελί
χωρίς κλειδί σε μία πόρτα
χρόνια τράβαγα και ρώτα,
αυτή την πίεση,αυτή.

Έχω μια μέρα δροσερή
μες στην καρδιά μου τη θλιμμένη
μες στην καρδιά μου την καημένη
έχω μια μέρα δροσερή
που όλο με κόβει σαν γυαλί
μες στη ζωή μου τη θλιμμένη
έχω μια μέρα δροσερή
μες στης καρδιάς μου τη γιορτή.

Σας φιλώ γλυκά , να χαμογελάτε πάντα και να λέτε σ'αγαπώ σε όσους αγαπάτε!!!