Κάθε φορά που πατούσε στο χορτάρι πετάγονταν από μέσα μικρές πεταλούδες ( μπορεί να ταν και μυγάκια μα προτημούσε να τα φαντάζετε σαν πεταλούδες) προχωρούσε αργά και έπαιρνε ανάσες από την μυρωδιά της γης . Μέσα της παραδέχτηκε πως το φθινόπωρο μέτα την άνοιξη κρύβει τις αγαπημένες της μυρωδιές , η μυρωδιά από τα πρωτοβρόχια , η μυρωδιά από τα ξύλα , η μυρωδιά της νύχτας.Ναι η φθινοπωρινή νύχτα έχει ένα δικό της απροσδιόριστο άρωμα μπλεγμένο με κρασί , φρεσκα κομμένα ξύλα και μουσικές του Θανάση Παπακωσταντίνου... Τις σκέψεις της σταμάτησε το ποδοβολητό της Τζένης που ερχόταν καταπάνω της έτοιμη να διεκδικήσει χάδια και παιχνίδια...
Το Τζενάκι μου...
Η φύση μου....
Αυτά θα γίνουν μελλοντικά σκουλαρίκια!!!
Φιμομπισκοτάκια που σε λίγες μέρες θα πάρουν άλλη μορφή!!!
Ωχ πάλι η Τζένη ( ναι πήρε το όνομά της από την μεγάλη Τζένη Μπότση χαχα)
Δαχτυλιδάκι φιογκάκι!!!
Οι δημιουργίες μου από πολυμερικό πηλό , (είμαι αρρωστούλα γι'αυτο τα περισσότερα κομμάτια δεν τα ολοκλήρωσα)
Δαχτυλίδια!!!!!!!!!!!
