Σάββατο 24 Μαρτίου 2012

tag me if you can...


Σάββατο μεσημέρι πίνεις το πρώτο φραπεδάκι της άνοιξης , φτιάχνεις βραχιολάκια μακραμέ και αυτοί οι κόμποι σε παιδεύουν μια απο δω και μια από 'κει.. Το μάτι σου φεύγει σιγά σιγά από το παράθυρο πλανιέται στα δέντρα ,στα βουνά μια μέλισσα κάθεται πάνω στην σίτα και σε κοιτάζει της φαίνεσαι παράξενη , μελαγχολική και πάλι ο νου σου γυρίζει στα ίδια μα δεν θα τους κάνεις τη χάρη σιγά μην κλάψεις άλλωστε...Ξαφνικά χαμογελάς και πάλι , θυμάσαι πως δύο φίλες η Eva και η Evita σου έχουν κάνει κάποιες ερωτήσεις και ήρθε η ώρα να τις απαντήσεις...

Ας αρχίσω με τις ερωτήσεις της Eva :
1.Αγαπημένη εποχή;
Η άνοιξη , λατρεύω τα πρωινά της , τα βράδια της , τις μυρωδιές της.
 2. .Αγαπημένη ώρα της ημέρας;
Ανάλογα την εποχή , το χειμώνα λατρεύω το μεσημεράκι ενώ όλες τις άλλες εποχές εκεί γύρω στις 8 το απόγευμα που ο ήλιος δύει μ'αρέσει να περπατάω.. 
3.Με ποια ταινία έκλαψες ή γέλασες τελευταία φορά;
Δάκρυσα βλέποντας ένα ντοκιμαντερ του ΕΞΑΝΤΑ για την Γουατεμάλα και τον πόνο των ανθρώπων εξαιτίας του καπιταλισμού.
 4.Ποιο τραγούδι σου έχει "κολλήσει" τον τελευταίο καιρό.
Ε εεε λατρεύω την μουσική και τις τελευταίες μέρες έχω λιώσει το "όλα αυτά που δεν θα δω" από διάφανα κρίνα.
  5.Ένα ελάττωμα σου .
Το έχω πει πολλές φορές είμαι η μεγάλη καταστροφέας τα κάνω όλα μαντάρα χωρίς να ξέρω το γιατί.
  6.Ένα προτέρημα σου.
Έχω απίστευτη υπομονή , μέχρι βέβαια να βρεθεί ο κατάλληλος άνθρωπος να μου την εξαντλησει και μετά....
7.Αγαπημένο λουλούδι.
Τα γιασεμιά , τα λατρεύω γιατί μου μυρίζουν έρωτα.
8.Αγαπημένη ατάκα (δική σου ή κάποιου άλλου);
Η ευτυχία είναι αυτό που περιμένουμε να ρθει..
9.Αν είχες την δυνατότητα να πας ένα ταξίδι στο εξωτερικό που θα ήθελες να πας?
Θα θελα πολύ να πάω στο Παρίσι.
10.Αγαπημένος ήρωας.
Μμμ... φανταστικός ή πραγματικός;;;  Φανταστικός ο V και πραγματικός η μαμά μου!!!
11.Αγαπημένο άρωμα.(ή κάτι που σας αρέσει η μυρωδιά του)
Η μυρωδιά από τα άνθη λεμονιάς , όταν ήμουνα μικρή και έκλαιγα πήγαινα κάτω από τη λεμονιά έκοβα ένα λουλούδι της και μετά ηρεμούσα..


Πάμε τώρα και στον 2ο γύρω ερωτήσεων από την Evita.
 1.Το ωραιότερο σου ταξίδι ήταν...
Ένα καλοκαίρι στην Ζάκυνθο γεμάτο αγάπη..
2. εύχεσαι να...
Είναι αυτοί που αγαπάω καλά και κάποια στιγμή να βρω τον δρόμο μου.
3. τι σε νευριάζει?
Η αδικία και η ματαιοδοξία των ανθρώπων.
4. τι σε ηρεμεί?
Δυο ζεστά μάτια.
5. βουνό ή θάλασσα?
Θάλασσα και πάλι θάλασσα βουτιές σε καθαρά νερά , γέλια , φιλιά από αλάτι..
6. αγαπημένο  τραγούδι?
Αμαρτία να πω ένα μόνο δεν είναι;;; Θα πω η Ανδρομέδα του θανάση Παπακωνσταντίνου.
7. αγαπημένη ταινία?
Κι 'αλλη αμαρτία μμμ... ''οι μέρες της αφθονίας σας είναι μετρημένες"
8.το ονειρό σου?
Να  ζήσω μια ζωή όπως την θέλω και όχι όπως πρέπει.
9.που θα ήθελες να ήσουνα τώρα?
Ξαπλωμένη σε ένα γκαζόν να χαζεύω πασχαλίτσες.
10. το πρότυπο σου?
Η ζωή μου ήταν γεμάτη πρότυπα προς μίμηση και αποφυγήν μα εγώ δεν συμβιβαζόμουν με κανένα.
11. πόσο χρόνο σου πήρε να παίξεις αυτό παιχνίδι?.
Ένα όμορφο τεταρτάκι!!!




Μμμ εγώ τώρα πειράζει να μην κάνω δικές μου ερωτήσεις;;; Όλες έχουμε παίξει το παιχνιδάκι και είναι κρίμα να σας κουράζω!!!
Να έχετε ένα δημιουργικό σκ , σας φιλώ γλυκα!!!



Παρασκευή 23 Μαρτίου 2012

Bella ciao...

Ταξίδια δεν είχε κάνει μακρινά πάντα κάτι έμπαινε εμπόδιο σ'αυτήν και στον προορισμό της μα καθώς ο καιρός περνούσε η φλόγα όλο και δυνάμωνε μέσα της ήθελε να ταξιδέψει σε μέρη , να μυρίσει τις ξένες κουλτούρες να χορέψει σ'άλλους ρυθμούς. Μάζευε καιρό τώρα τα χρήματα για κείνο το ταξίδι στην Ρώμη και να που έφτασε η ώρα να φτάσει στον προορισμό της πρόσωπα,γέλια ,κούραση και μπόλικες σταγόνες τύχης έφτιαξαν τις πιο όμορφες αναμνήσεις από ένα ταξίδι που ποτέ δεν θα ξεχάσει..
Ρώμη 6-3-2012 
Γ+Ε+Μ
Οι φωτογραφίες μου:








 Εγώ στις όχθες του ποταμού Τίβερη μετά από ώρες περπάτημα αγναντεύω την δύση του ήλιο...
 Τα κοσμήματα που αγόρασα από τα υπαίθρια παζάρια της Ρώμης...



 Poster με την αγαπημένη μου audrey hepburn και αυτά από το παζάρι...
 Και τώρα μερικές δημιουργίες μου , τόσο καιρό έχω να φτιάξω κάτι ε;;; (μ'εφαγαν τα βραχιολάκια καουτσούκ) έχω φτιάξει πολύχρωμα βραχιολάκια με δέρμα και κυροκλωστή !!!
 Τέλος μια ταπεινή προσπάθεια να ασχολειθώ με την τεχνική του μακραμέ εδώ είναι οι πρώτες μου δημιουργίες με απλό στραυροκόμπο!!! Σας αρέσουν;;;
Να ξέρετε πως μου χετε λείψει πολύ , έχω γεμίσει μπαταρίες και εικόνες για πολλές δημιουργίες!!!
Σας φιλώ γλυκά!!!

Σάββατο 17 Μαρτίου 2012


Έλα πάρε με ...

Έλα πάρε με
μες στο βυθό σου να βρεθώ
ν'αγαπηθώ να λυτρωθώ
Έλα πάρε με
στα γαλανά σου τα νερά
δώσε στα όνειρα φτερά.

Έλα πάρε με
σ' άλλα ταξίδια μακρινά
στου δειλινού τα μενεξιά
Έλα πάρε με
δώσε μου αίμα και μιλιά
σε χρυσαφένια ακρογιαλιά.

Έλα πάρε με
εκεί που το κορμί λυγάει
εκεί που το κορμί γελάει
Έλα πάρε με
και θεϊκός μου γίνε στίχος
που τον χορεύει ο ρυθμός
κι ο ψάλτης ήχος.

Αφιερωμένο σε όλα τα ανοιξιάτικα βράδια που έρχονται...
 

Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2012

Έχω μια μέρα δροσερή...


Ξυπνάω από τον ήχο της βροχής που χτυπάει την τέντα , ντύνομαι γρήγορα και δεν πίνω ούτε καν γάλα. Τρέχω .. το λεωφορείο ότι έχει φτάσει ανεβαίνω με φόρα λες και φοβάμαι μην ξεκινήσει απότομα την στιγμή που κάνω πως ανεβαίνω κάτι μου λέει χαμογελώντας ο οδηγός του ανταποδίδω ένα ζεστό χαμόγελο και προχωράω πίσω πίσω στην αγαπημένη μου θέση στην φισαρμόνικα. Όλα τα παράθυρα έχουν θολώσει και αρχίζω σιγά σιγά να σκουπίζω το παράθυρο μου , φτιάχνω μια τρυπούλα σαν σύννεφο και από κει χαζεύω τον έξω κόσμο. Αναλογίζομαι πως ο Φλεβάρης δεν μου πάει , πάντα οι πιο μεγάλες στεναχώριες έρχονται στα μέσα του Φλεβάρη θες να ναι επειδή μετά έρχεται η άνοιξη που γλυκαίνει την ψυχή μου; Δεν ξέρω ,το μόνο που ξέρω είναι πως εδώ και μέρες ένα τραγουδάκι στριφογυρίζει στο μυαλό μου.. έχω μια μέρα δροσερή...
Έχω μια μέρα δροσερή
μες στην καρδιά μου τη θλιμμένη,
μες στην καρδιά μου την καημένη,
έχω μια μέρα δροσερή.

Που με πετάς και με χαλάς
και σαν κλειδί με τυραννάς
είμαι εδώ, τόσα χρόνια εδώ
βαρέθηκα να απολογούμαι για αυτό που ζω
και μια λύπη, κάτι μου λείπει δε σε μπορώ.

Μη μου γελάς, μη μου λες
ότι αυτά που θες είναι μεγάλα
κι αυτά που νιώθω εγώ είναι μικρά.
Μη μου λες χωρίς φτερά πως θα πετάξεις,
πως θα με αλλάξεις,πως θα την ψάξεις
για να γίνουν όλα όμορφα, μαγικά.

Έχω μια μέρα δροσερή
χωρίς κλειδί σ` ένα κελί
χωρίς κλειδί σε μία πόρτα
χρόνια τράβαγα και ρώτα,
αυτή την πίεση,αυτή.

Έχω μια μέρα δροσερή
μες στην καρδιά μου τη θλιμμένη
μες στην καρδιά μου την καημένη
έχω μια μέρα δροσερή
που όλο με κόβει σαν γυαλί
μες στη ζωή μου τη θλιμμένη
έχω μια μέρα δροσερή
μες στης καρδιάς μου τη γιορτή.













Σας φιλώ γλυκά , να χαμογελάτε πάντα και να λέτε σ'αγαπώ σε όσους αγαπάτε!!!

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012

Ξύπνα , ντύσου βγες έξω και ερωτεύσου με όλο σου το είναι!!!!!!!!!!!!!

Ναι, αγαπημένη μου. Πολύ πριν να σε συναντήσω
εγώ σε περίμενα. Πάντοτε σε περίμενα.
Σαν είμουνα παιδί και μ’ έβλεπε λυπημένο η μητέρα μου
έσκυβε και με ρωτούσε. Τι έχεις αγόρι;
Δε μίλαγα. Μονάχα κοίταζα πίσω απ’ τον ώμο της
έναν κόσμο άδειο από σένα.
Και καθώς πηγαινόφερνα το παιδικό κοντύλι
είτανε για να μάθω να σου γράφω τραγούδια.
Όταν ακούμπαγα στο τζάμι της βροχής είταν που αργούσες ακόμα
όταν τη νύχτα κοίταζα τ’ αστέρια είταν γιατί μου λείπανε τα μάτια σου κι όταν χτύπαγε η πόρτα μου κι άνοιγα δεν είτανε κανείς.
Κάπου όμως μες στον κόσμο είταν η καρδιά σου που χτυπούσε.
Έτσι έζησα. Πάντοτε.
Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά – θυμάσαι; – μου άπλωσες τα χέρια σου τόσο τρυφερά σα να με γνώριζες από χρόνια.
Μα και βέβαια με γνώριζες. Γιατί πριν μπεις ακόμα στη ζωή μου είχες πολύ ζήσει μέσα στα όνειρά μου αγαπημένη μου.
Α, θα ‘θελα να φιλήσω τα χέρια του πατέρα σου, της μητέρας σου τα
γόνατα που σε γεννήσανε για μένα
να φιλήσω όλες τις καρέκλες που ακούμπησες περνώντας με το φόρεμα σου
να κρύψω σα φυλαχτό στον κόρφο μου ένα μικρό κομμάτι απ’ το σεντόνι που κοιμήθηκες.
Θα μπορούσα ακόμα και να χαμογελάσω στον άντρα που σ’ έχει δει γυμνή πριν από μένα να του χαμογελάσω,
που του δόθηκε μια τόση ατέλειωτη ευτυχία. Γιατί εγώ, αγαπημένη,
σου χρωστάω κάτι πιο πολύ απ’ τον έρωτα εγώ σου χρωστάω το τραγούδι και την ελπίδα,
τα δάκρυα και πάλι την ελπίδα.
Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου, έζησα όλη τη ζωή…
Αφιερωμένο στον Γ.Τ που με κρατάει στην αγκαλιά του για χρόνια.

Από το ποίημα του αγαπημένου μου ποιητή Τάσου Λειβαδίτη. Για μένα οι παραπάνω είναι οι πιο ερωτικοί στίχοι που χω διαβάσει ποτέ μου. Έτσι δεν είναι ο έρωτας; όταν αγαπάς τον άλλον χωρίς ανταλλάγματα , όταν λατρεύεις πάνω του το κάθε τι , όταν για σένα αυτός ο άνθρωπος είναι η πιο γλυκόπικρη λέξη από όλες η ΕΛΠΙΔΑ...
Δεν είναι μόνο ο Φεβρουάριος ο μήνας του έρωτα μα και οι 12 μήνες του χρόνου και πραγματικά αναρωτιέμαι πως καταντήσαμε έτσι και βλέπεις όλο και πιο σπάνια ερωτευμένους ανθρώπους μας έφαγε το lifestyle και η αστική ζωή και ξεχάσαμε να δίνουμε τον εαυτό μας παρά μόνο να τον πουλάμε σε βραδιές μιας νύχτας.
  Ξύπνα , ντύσου βγες έξω και ερωτεύσου με όλο σου το είναι!!!!!!!!!!!!!
Οι τελευταίες μου δημιουργίες για την εβδομάδα αυτή...








 Παίζοντας με τον πολυμερικό πηλό και χάντρες!!!












 Σημειωματάριο για την φίλη μου την Ελένη..
 Οι συμμετοχή  μου στον διαγωνισμό της νεραιδομαγγισούλας pink dreamer με θέμα την καρδιά!!!


να ευχαριστήσω την γλυκιά Έυα που μου χάρισε αυτό το υπέροχο βραβείο και να το χαρίσω με την σειρά μου σε όλους εσάς που αγαπώ!!!


Σας φιλώ γλυκά!!!