Σαν μια άλλη amelie λέω να ακολουθήσω το πεπρωμένο μου όποιο και αν είναι αυτό.. Η ζωή είναι γεμάτη λακούβες , μα τι νόημα θα χε μια βόλτα πάνω σε μηχανάκι χωρίς λακούβες; Τρέχεις με δύναμη περνάς από πάνω της και νιώθεις εκείνο το συναίσθημα στην κοιλιά σου που ένιωθες όταν έφτανες πολύ ψηλά με την κούνια. Έπειτα κλείνεις τα μάτια τα ανοίγεις και κοίτας πάνω έναν ουρανό γεμάτο αστέρια , τα ρουθούνια σου έχουν γεμίσει από μία μπλεγμένη μυρωδιά βρεγμένης γης και κομμένου χορταριού ,σκέφτεσαι πως κάπως έτσι θα μυρίζει και η ευτυχία και σκας ένα περίεργο χαμόγελο...
Δεν θέλω να γίνω γραφική μα όλα στην ζωή είναι θέμα αισιοδοξίας , γιατί μόνο έτσι μπορείς να δεις την θετική πλευρά των πραγμάτων.Τις τελευταίες μέρες πολλές καταστάσεις με έκαναν για μια ακόμα φορά να πιστέψω πως όταν θες κάτι τόσο πολύ και είσαι αισιόδοξος το καταφέρνεις. Ο μικρός μου αδερφός μπήκε στο πανεπιστήμιο και μάλιστα στην σχολή μου (χιχι θα μαστε συμφοιτητες). Ο άλλος μου αδερφός ο μεσαίος μπήκε πριν μέρες στον στρατό για 9 μήνες :( ήταν από τις πιο δύσκολες στιγμές η στιγμή του αποχαιρετισμού ουφ μα δεν θέλω να πιάσω το θέμα της στράτευσης γιατί θα εκνευριστώ.Εξεταστική;;; Όχι δεν θα πάρουμε , το τμήμα μου όπως και τα άλλα 16 τμήματα από τα 20 του πανεπιστημίου ,ενώ η 1η πορεία είχε μεγάλη συμμετοχή! Αυτά τα νέα μου , να ξέρετε πως μου χετε λείψει αρκετά!!! Πάμε τώρα για δημιουργίες:
Κρίκοι με γάζα!!!
Δαχτυλίδια από πολυμερικό πηλό!!!
Κρεμαστα....
Ένα τέτοιο ποδηλατάκι λέω να πάρω δεν είναι όμορφο;
Κρίκοι με δαντέλα και καπελάκι!!!
κουτάκια για τον καφέ με decoupage!!!
Διακοσμητικό στεφάνι!!!
Τα λέμε σύντομα, σας φιλώ γλύκα!!!!!!!!!!
nice post! teleio to odhlataki!
ΑπάντησηΔιαγραφή*podhlataki
ΑπάντησηΔιαγραφήΓεια σου Σόφη ευχαριστώ ;)
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυγχαρητήρια για τον αδερφό σου που πέρασε στο πανεπιστήμιο και για τον άλλον μη στεναχωριέστε, αργά ή γρήγορα όλοι πάνε στρατό..αναγκαίο κακό βλέπεις...Μου αρέσει πάντως που είσαι έτσι χαμογελαστή και αισόδοξη,το χαμόγελο είναι σαν ένα σπίρτο αναμένο που μπορεί να δώσει λίγο απο το φως του στο σκοτάδι. Χαμογέλα λοιπόν και συνέχισε να δημιουργείς :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι τέλεια πραγματάκια είναι αυτά??Ειδικά οι κρίκοι και τα δαχτυλίδια από τα καπάκια!(Μπορεί να σου "δανειστώ" την ιδέα!!)
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι ναι!Ένα τέτοιο ποδήλατο θέλω και εγώ!!Συγχαρητήρια στον αδερφό σου!
Πολλά φιλάκια!
Συγχαρητήρια στον αδερφό σου!!!Υπομονή βρε λίγοι μήνες είναι θα περάσουν...άσε που μια έξω κ μια μέσα είναι!!!Σου εύχομαι να αποκτήσεις ένα τέτοιο ποδηλατάκι!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟι δημιουργίες σου πολύ μου αρέσουν!!!
Καλά να περνάς νεραϊδίτσα μου!!!Φιλάκια!!!!!!
Γειά σου και καλή επιστροφή!! Συμφωνώ πως τα πάντα εξαρτώνται από το πώς τα αντιμετωπίζεις... Πολύ όμορφες οι δημιουργίες σου!! Όσο για το ποδήλατο... δεν το συζητώ :)
ΑπάντησηΔιαγραφή@lyriel σ'ευχαριστώ , δεν ήμουν πάντα έτσι αλλά μόνο όταν αντικρίσεις την άλλη πλευρά κατανοείς πόσο σημαντικό είναι το χαμόγελο!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή@Μελινάκι μου , πάρε όποια ιδέα θες γι'αυτό είναι οι ιδέες για να μοιράζονται!!!
@ Ελενάκι σ'ευχαριστώ ελπίζω να το αποκτήσω κάποια στιγμη!!!
@Ειρηνάκι μου να σαι καλά!!!