Πέμπτη 30 Ιουνίου 2011

Για κάποιον μες στον κόσμο είναι αργά...


Στην αρχή είπα θα κάνω μία ανάρτηση και δεν θα αναφερθώ σε όσα έγιναν χθες στο Σύνταγμα γιατί χθες φίλοι μου σκότωσαν την δημοκρατία , την είχαν σε κόμμα και της έκαναν ευθανασία για να μην υποφέρει.Τα μάτια μου γεμίζουν δάκρυα ,θυμού και οργής πως γίνεται να φτάσαμε όσες εδώ; Γίναμε ένα κράτος - παρακράτος που το διοικούν λαμόγια πολιτικοί και ματατζίδες. Πονάει το μέσα μου να βλέπω να σέρνουν τον πατέρα μου , να 'ναι κλεισμένη η μάνα μου στο μετρό και να μην μπορεί να πάρει ανάσα , να αιμοραγούν τα αδέρφια μου και να τους φτύνουν την πληγή. Τους μισώ όλους , όλους γιατί μου στερούν το γέλιο μου , μου στερούν τη χαρά μου , μου στερούν το ψωμί μου και τον αέρα που αναπνέω. Αν ήταν σήμερα μια μέρα σαν τις άλλες θα χα τώρα μια ανάρτηση χαρούμενη , θα σας έδειχνα τις δημιουργίες μου και θα σας μιλούσα σαν τη νεραιδίτσα..Όμως της νεραιδίτσας της τσάκισαν τα φτερά μαζί με τα όνειρά της .. Δεν θα τους κάνω την χάρη όμως , δεν θα τους κάνουμε το χατήρι να μας δουν ηττημένους , ο αγώνας τώρα αρχίζει ενάντια στην ΧΟΥΝΤΑ τους.

6 σχόλια:

  1. Δυστυχώς συμφωνώ απόλυτα μαζί σου..:/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χίλια δίκια !!! ότι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς δεν λένε? κι εγώ νιώθω την οργή μέσα μου να με πνίγει! κι εγώ βλέπω ένστολο στο δρόμο και θέλω να του ξεριζώσω τα χέρια, δεν θα πέσω όμως στο επιπεδό τους! Θα παραμείνουμε ψύχραιμοι θα οργανώθούμε και θα δούμε πως θα τους κάνουμε να καταλάβουν οτι δεν τους αξίζει ούτε το σάλιο μας για φτύσιμο.

    Κοίτα να γίνεις πάλι νεραϊδίτσα, αν σταματήσουμε να ελπίζουμε χαθήκαμε!
    xo

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχεις απόλυτο δίκιο Νεραϊδίτσα!!Δυστυχώς άλλοι ορίζουν τις ζωές μας κι αυτό είναι το πιο εξοργιστικό απ'όλα!!
    Αλλά αν χάσουμε την ελπίδα χαθήκαμε...
    Φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κούκλα μου... η δημοκρατία έχει πεθάνει πολλά χρόνια σ' αυτή τη χώρα... Απλώς τώρα βρώμισε και άρχισε να το καταλαβαίνει περισσότερος κόσμος. Πάντα χαίρομαι όταν ακόμα ένας Έλληνας βλέπει την αλήθεια (ακόμα κι αν δεν ξέρει πώς φτάσαμε ως εδώ και διατυπώνει ερωτήματα όπως τα δικά σου). Έχουμε πολύ δρόμο νεραϊδίτσα. Ο αγώνας θέλει πείσμα, επιμονή, επιμόρφωση και εγρήγορση. Ανοίξτε τα μάτια... Είμαστε στις πλατείες - Σας περιμένουμε. Μόνο ΜΑΖΙ μπορούμε! Σ' αγαπησα λίγο περισσότερο σήμερα γλυκιά μου... Ευχές για την οικογένειά σου, εύχομαι να είναι όλοι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. κορίτσια αυτό πιστεύω και γω πως αν χάσουμε την ελπίδα χαθήκαμε !!!
    Η αλήθεια είναι πως μόνο με ζύμωση και μαζικότητα θα πετύχουμε τον στόχο μας!!!
    φιλιά σε όλες!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα λόγια στη χώρα των θαυμάτων....